بدينوسيله هتك حرمت خواننده ملعون " ش.ن" به ساحت مقدس امام هادي عليه السلام را به شدت محكوم مي كنيم.

اللهم العنهم جميعا

                           شورای برنامه ریزی کانون معلولین توانا تاکستان

تقدیم به فرشته ای که بالهایش را چید تا در کنارم بماند,تقدیم به مادرم و تمام

مادرهای دنیا :

کنون که سالها از عمرم می گذرد,هنوز تشنه اغوش توام.

هنوز مامن تنهایی ام,

پناه خستگی هایم,

خواسته دو چشم بارانی ام,

نگاه پر مهر توست.

من بزرگ شدم.اما هنوز طفل توام.

گاه به چشمانت خیره می شوم که چقدر بیدار ماند و خون شد.گاه به دستانت خیره

 می شوم که چقدر تکانم داد و خرد شد.گاه از مهرت به حیرت آمدم که هیچگاه کم

نشد.

درلابه لای کوچه هایی که بین مان فاصله انداخت,در لابه لای شلوغی هایی که ما را

 از هم دور می کرد,گاه تنها معجزه برایم تازگی داشت.غافل از اینکه معجزه, حضور

 توست.مادر چگونه می توانم نبودنت را حس کنم؟ چگونه؟ و تو تنها امید من در

زندگی هستی پس با من بمان و نغمه زیستن را برایم بخوان که بدون تو دنیا برایم

 ارزشی ندارد و چگونه می توان بدون تو زیست؟

از گذشت تو چگونه می توانم صحبت کنم که حضورم ,از گذشت توست.

واژه ای برای بیانت نمی یابم,قلمم نمی تواند توصیفت کند و تو اولین موجودی

 هستی که از بیان عظمتت عاجز ماندم.

تنها می توانم بگویم   "فتبارک الله احسن الخالقین"

بوچيا (Boccia) نوعی ورزش تفريحی- توپی است که افراد دارای معلوليت شديد می توانند تا سطح قهرمانی در کشور و يا مسابقات برون مرزی آن را ادامه دهند. بازيکنان بوچيا بايد از هوش تحليلی برخوردار باشند تا موقعيت و استراتژی های مختلف بازی را در مقابل حريف فرا گيرند.
اين ورزش در نگاه نخست، ساده به نظر می رسد اما بازيکنانی در اين رشته موفق می شوند که قدرت تمرکز و تسلط روحی خود را تقويت کنند. اين ورزش به سکوت و آرامش درونی و بيرونی نياز دارد.
در کشور ما، آموزش اين ورزش در ابتدا به صورت باشگاهی صورت می پذيرد.
هم اکنون، در استان تهران آموزش بوچيا در باشگاه فرهنگی-ورزشی پيام و نيز کهريزک، تحت نظر مربيان انجام می شود، سپس بازکنان آموزش ديده، برتر و واجـد شرايط به انتخاب مربی هــر باشگاه به مسابقات انتخــابی استـان محل سکونت فرستاده می شوند.
نفرات برتر در مسابقــات استانــی نيز، توسط هيـأت ورزش های جانبـازان و معلولان استان به فدراسيــون ورزش های جانبازان و معلولان معرفی می شوند تا در رقابت قهرمانی کشور حضور يابند.
پس از طی اين مراحل، فدراسيون ورزش های جانبازان و معلولان نفرات برتر در هر کلاس را به اردوهای تيم ملی دعوت می کند و برترين ها را به رقابت های آسيايی، جهانی و پارالمپيک اعزام می کند.
اين ورزش در جهان تحت نظارت سازمان سی پی ايزرا (CPISRA) اداره و جز رشته های پارالمپيکی محسوب می شود.
چه کسانی می توانند بازيکن بوچيا باشند؟
بوچيا ورزشی است که برای معلولان جسمی- حرکتی با پايين ترين سطح توانايی طراحی شده است. کليه معلولانی که دچار فلج مغزی (cp) شديد و ميوپاتی شديد و يا قطع نخاع (از ناحيه گردن) می باشند دارای کلاس ورزشی- پزشکی اين رشته محسوب می شوند و می توانند بوچيا به صورت جدی دنبال کنند.
روح بازی :
مفاهيم اخلاقی و روح بازی بوچيا همانند بازی تنيس می‌باشد از حضور تماشاگران با رعايت اصل سکوت،در مسابقات اين رشته استقبال می‌شود.
شيوه ی بازی:
بوچيا به سه شيوه‌ی انفرادی، دونفره و تيمی و توسط بازيکنان دارای کلاس پزشکی طبق کلاس‌بندی CP-ISRA طبقه‌بندی انجام می‌گردد.
- ابعاد زمين بازی 6×5/12 متر می‌باشد که در ابتدای زمين 6 باکس به ابعاد يک در دو طراحی شده که هر کدام (بسته به نوع مسابقه) جايگاه يک بازيکن می باشد و خروج از آن بدون رعايت قوانين و اجازه داور خطا است.
- تعداد توپ‌های مورد نياز ، دو سری 6تايی، آبی و قرمز و يک توپ سفيد با عنوان جک يا نشانه است که مجموعاً روی هم 13 عدد توپ می‌شوند.
- وزن هر توپ حدوداٌ 275 گرم و محيط آن 270 ميلی‌متر است.
- برخی بازيکنان بر اساس نوع کلاس ورزشی خود نياز به ابزاری به نام سطح شيب دار (Ramp) دارند.
بازکنان پس از گرم کردن وارد زمين شده و در باکس خود قرار می گيرند.
در ابتدا داور سکه ای جهت قرعه کشی می اندازد (شير يا خط). سپس فرد يا گروهی که قرعه به نام اوست می تواند انتخاب کند که با توپ های قرمز بازی کند يا آبی.
فرد يا گروه دارای توپ قرمز شروع کننده بازی است و با سوت داور توپ هدف (سفيد) را در محدوده ی مجاز زمين بازی پرتاب می کند. سپس با اعلام مجدد داور توپ قرمز را به طرف توپ هدف پرتاب می کند و پس از آن، براساس قوانين و با توجه به اعلام های داور وسط مسابقه ادامه می يابد ...
فرد يا گروه برنده امتياز بيشتری کسب می کند و امتيازات در اين مسابقات بر اساس نزديکی توپ های قرمز يا آبی به توپ هدف سنجيده می شوند.
مسابقات انفرادی و دوبل در چهار و مسابقات تيمی در شش END يا دور برگزار می شود.
چهارچوب اجرای اين بازی:
1- انفرادی: که شامل چهار دور بازی می‌شود و از هر تيم فقط يک نفر شرکت می‌کند و به هر نفر يا هر بازيکن 6 توپ داده می‌شود.
2- دو نفره: يک بازی دونفره شامل چهار دور بازی می‌شود و از هر تيم دو نفر شرکت می‌کند و به هر نفر بازيکن 3 توپ داده می‌شود.
3- تيمی: يک بازی تيمی شامل شش دور بازی می‌شود. و از هر تيم سه نفر شرکت می‌کند، به هر بازيکن 2 توپ داده می‌شود. امتياز دهی امتياز دهی توسط داور، بعد از پرتاب تمامی توپ‌ها (شامل تمامی توپ‌های پنالتی در صورت لزوم) انجام خواهد شد. طرفی که دارای نزديکترين توپ به توپ هدف باشد، برای هر توپ نزديک به توپ هدف نسبت به نزديکترين توپ حريف به توپ هدف، يک امتياز دريافت خواهد کرد.
برای آگاهی از قوانين اين رشته ورزشی می توانيد به وب سايت فدراسيون ورزش های جانبازان و معلولان، بخش آموزش و پژوهش مراجعه کنيد. www.irisfd.ir

مقامهاي كسب شده توسط اين ورزشكار خوب تاكستاني :نايب قهرمان پرتاب وزنه داخل سالن آسيا،قهرمان پرتاب وزنه غرب آسيا ،ركوردار پرتاب وزنه كشور ،قهرمان مسابقات پرتاب وزنه بين المللي دهه فجر 7دوره،اعزامي به بازيهاي آسيايي هيروشيما و اعزامي به مسابقات5دوره آسيايي كه به مدت 10سال در كشور اوكراين زير نظر يكي از بهترين مربيان دنيا به تمرين ميپرداخت ،هم اكنون به عنوان كارشناس ورزش در اداره ورزش و جوانان مشغول استعداد يابي و مربيگري ميباشد از علاقه مندان به رشته پرتاب وزنه دعوت ميگردد تا جهت تمرين و آموزش اين رشته زير نظر اين قهرمان به اين اداره مراجعه فرمايند

هم اکنون تعدادی از معلولین توانای کانون توانای تاکستان زیر نظر این مربی به تمرین می پردازند

با تشکر از آقای اسماعیل رحمانی مسئول هیئت ورزشی معلولین و جانبازان تاکستان که این امکان را برای دوستان معلول ما فراهم کرده اند

تبعیض دو جانبه جنسیت و معلولیت در زندگی معلولان زن به گونه ای بوده است که جمعیت یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفری زنان معلول در کشور دچار مشکلات فراوان اجتماعی، فرهنگی شده اند . این تبعیض به قدری جدی و فراگیر بوده که تقریبا” کلیه جنبه های زندگی آنان از جمله تحصیلات، اشتغال، کار و ازدواج افراد را تحت تاثیر قرار داده است.

همچنین به گفته محمود نژاد، رئیس انجمن حمایت از حقوق معلولان، زنان معلول در جامعه چند برابر مردان معلول محرومیت و انزوا را تجربه می کنند، زیرا هم به دلیل معلولیت و هم جنسیت دچار نوعی طرد شدگی می شوند. آنان در برابر سوء استفاده ها آسیب پذیرتر هستند و برخی از زنان و دختران معلول در منزل کتک می خورند.

در این شرایط فقر اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در برخی جوامع بر زندگی زنان معلول تاثیر گذار بوده است، به گونه ای که آنان کمتر وارد اجتماعی خود می شوند و همیشه به صورت پنهانی و در انزوا به زندگی خود ادامه می دهند.

یکی از مهمترین مسائل اجتماعی زنان معلول پذیرفته نشدن از سوی اطرافیان خود بخصوص خانواده است. نگاه ترحم و تحقیرآمیز به این نوع زنان باعث کاهش اعتماد به نفس در آنها شده است.

حسن موسوی، مددکار اجتماعی و مدرس دانشگاه در این باره می گوید: گاهی مواقع عدم پذیرش معلولان زن در خانواده باعث شده است معلولان در جلسات عمومی و میهمانی ها پنهان شوند. در واقع انزوا طلبی از جمله تبعات منفی عدم پذیرش است. در حالی که امروزه در دنیا یکی از    محوری ترین سیاست ها در حوزه معلولان، فراهم کردن زمینه حضور آنها در عرصه اجتماع است، اما در ایران هر روزه شاهد گوشه  گیری و انزوای آنها هستیم. به دنبال این چالش اعتماد به نفس در معلولان کمتر است و این موضوع درباره زنان معلول بسیار شایع است.

از سوی دیگر پریسا افتخار، عضو انجمن باور که خود نیز دچار نوعی معلولیت است در ارتباط با مشکلات زنان معلول می گوید : در کل زنان در جامعه امنیت چندانی ندارند و این موضوع برای زنان معلول دوچندان است. زنان معلول به دلیل نگاه تحقیرکننده افراد سالم کمتر وارد اجتماع می شوند و به نوعی بیشتر زنان دچار مشکلات روحی هستند، به عنوان مثال: وقتی برای خرید مایحتاج روزانه وارد خیابان می شوم طبیعتا” به دلیل عدم مناسب سازی فضای شهری با مشکل تردد مواجه می شوم. من مداوم این جمله را از اطرافیانم می شنوم که مگر مجبور هستند به خیابان بیایند. این کلمات را نه تنها من بلکه تمام دوستانم که به نوعی دچار معلولیت هستند همیشه می شنوند.

او معتقد است: فرهنگ سازی لازم برای آشنایی با معلولیت ها در جامعه نشده است بخصوص زنان معلول به دلایل خاص کمتر وارد اجتماع  می شوند، در حالی که زنان معلول هم همانند دیگر اعضای جامعه از حق طبیعی زندگی برخوردارند، اما متاسفانه زنان معلول ضعیف ترین قشر جامعه محسوب می شوند و حتی از کمترین  حق یک زن سالم نیز برخوردار نیستند.

به گفته او مشکل در گذراندن اوقات فراغت، آزار از سوی اطرافیان و خانواده، مشکلات حمل و نقل عمومی، نگاه فرهنگی غلط جامعه، ازدواج و اشتغال از جمله مهمترین مشکلات زنان معلول است.

مشکل اشتغال برای زنان معلول :

یکی از مشکلات اساسی زنان معلول اشتغال است. معلولیت به عنوان یک عامل بازدارنده بر سر راه اشتغال افراد عمل می کند و اگر به این مساله توجه کافی نشود سبب بروز بسیاری از مشکلات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی برای خود فرد و جامعه می شوند. داشتن شغل برای معلولان فراتر از دستیابی به دستمزد اقتصادی است. اشتغال سبب تامین تمام نیازهای روحی، عاطفی و روانی فرد می شود، هویت اجتماعی به فرد می دهد و در نتیجه رضایتمندی در افراد را بالا می برد. معضل بیکاری یکی از مشکلات موجود در جامعه است که در این میان شانس اشتغال معلولان به مراتب کمتر از افراد عادی است. این مساله درباره زنان معلول به شکل جدی تری خودنمایی می کند. از نظر اشتغال، میزان فعالیت مردان ۹ برابر میزان فعالیت زنان است که این مقدار درباره معلولان باز هم کاهش می یابد و شانس اشتغال زنان معلول  یک دوم  درصد زنان عادی است. در حالی که زنان معلول نیز همانند دیگران برای تامین نیازهای متعارف خود نیازمند انجام فعالیت های اقتصادی هستند. با این همه قانون جامع حمایت از حقوق معلولان نیز قانون ۳ درصد استخدام معلولان را در نهادهای دولتی و خصوصی تصویب کرده است، اما واقعیت این است که بسیاری از شرکتها به جذب معلولان تمایلی ندارند.

این وضعیت برای زنان چند برابر است. شرکتها و نهادهای دولتی معتقدند که زنان معلول کارآیی چندانی در محیط کاری ندارند و بیش از این که برای سوددهی مفید باشند، هزینه ایجاد می کنند.

شاید یکی از دلایل هزینه بر بودن زنان در محیط های کاری، نداشتن مهارتهای اشتغال باشد. حسن موسوی در این باره می گوید: نداشتن مهارت می تواند در نتیجه بی سوادی باشد. برخی زنان توانایی جسمی لازم برای کار و عده ای نیز دسترسی به مراکز فنی و حرفه ای را ندارند.

او معتقد است : سیاستهای دولت نتوانسته است حضور معولان را در جامعه نهادینه کند، بخصوص حضور زنان معلول که به دلیل شرایط خاص روحی – روانی باید از سوی دولت حمایت شوند. شاید یکی از اقدامات مهم مسوولان جامعه برای توانمندسازی زنان معلول گسترش آموزش و سوادآموزی باشد، اما متاسفانه آموزش و پرورش کشور برای تعلیم به معلولان بسیار مشکل دارد که البته شکل آموزش و پرورش برای سوادآموزی به دختران معلول به مراتب حادتر است.

فقط ۱۵ درصد از دختران معلول ازدواج کرده اند

ازدواج هم یکی دیگر از مشکلات دختران معلول است. به دلیل شرایط فیزیکی و خاص زنان معلول، فرصتهای ازدواج برای این افراد بسیار کمتر از افراد عادی است. هر چقدر معلولیت جسمی بیشتر شود، مشکلات حادتر می شود. ازدواج به عنوان گره گمشده ای در زندگی زنان معلول قرار گرفته است که کمتر با آن روبه رو می شوند. گاه زنان معلول ناخواسته تا پایان عمر تنها زندگی می کنند.

شاید آنچه بیش از همه برای بانوان معلول آزار دهنده باشد، باورهای غلط فرهنگی است. جامعه ظرفیت کامل یک زن سالم را در یک زن معلول  نمی بیند، اما واقعیت آن است که دختران معلول ازدواج کرده نه تنها پس از ازدواج توانسته اند توانمندی یک زن کامل را داشته باشند، بلکه در بسیاری مواقع باعث به وجود آمدن موقعیت هم شده اند. متاسفانه بر اثر نگاه منفی به زنان معلول تقریبا” هشتاد و پنج درصد دختران معلول هیچ وقت ازدواج نکرده اند. شاید دلیل همین آمار بالا بود که دولتمردان قانونی را تصویب کرده اند مشروط بر این که اگر مردی، زن ناتوان و معلول را تحت سرپرستی خود قرار دهد  از خدمت نظام وظیفه معاف می شود.

این در حالی است که بیشتر جامعه شناسان بر این قانون خرده می گیرند و این قانون را سوء استفاده از زنان معلول می دانند. حسن موسوی معتقداست. این قانون نه تنها کمکی به زنان معلول نمی کند بلکه بیش از بیش عزت نفس آنان را خدشه دار می کند. در واقع این قانون برای کسانی که با زنان معلول ازدواج کرده اند امتیازاتی قائل شده است و زن معلول از روی علاقه و داشتن ویژگی هایی که می تواند همسر را به سعادت برساند انتخاب نشده است، بلکه صرفا” به دلیل بهره مندی از این امتیاز که معافیت سربازی است، ازدواج صورت می گیرد.

وی تاکید می کند، به جای آن که برنامه ریزی کنیم و توانمندی و  توانایی های این افراد را علی رغم داشتن معلولیت به جامعه و اطرافیانشان نشان دهیم دست به اقدامات سطحی می زنیم. زن در برابر این قانون همیشه بدهکار همسرش است. قانون فرصتی را برای مرد به وجود آورد. اینجاست که شأن و کرامت انسانی زنان معلول به خطر می افتد. با این همه با توجه به ابعاد مساله و بالا بودن جمعیت زنان معلول ، لازم است برنامه ریزی های صحیح و حمایت های مناسب به منظور اشتغال، ازدواج و فرهنگ سازی برای معلولان بخصوص زنان معلول صورت پذیرد تا شاهد حضور فعال زنان و مردان معلول در سطح جامعه باشیم.

این مقاله برای کمک به کسانی تهیه شده که دارای ناتوانی حرکتی هستند تا بتوانند جهت مقابله با حوادث برنامه ریزیهای لازم را انجام دهند.اصطلاح” ناتوانی حرکتی” دردرجه اول برای افرادی بکاربرده می شودکه قادربه استفاده از پاها و دستها ی خودنبوده یا خیلی کم می توانندازآنها استفاده کنند. معمولا” این افراد ازوسائلی مانند ویلچر،اسکوتر،واکر، عصا یا وسایل دیگربرای کمک به حرکت خوداستفاده می کنند.

ابتدا منابعی که به برنامه ریزیها، تهیه وسایل ضروری  و آماده نمودن کیف مواقع اضطراری به شما کمک می کنندرا شناسائی نمائید. بنابراین” از همین امروزسعی کنیدخودتان راآماده تر، ایمن ترو محفوظ تر کنید”.

توجه داشته باشید برای اینکه شما به عنوان یک شهروند بتوانید در برابر حوادث آمادگی بهتری پیداکنید، همه ما بایدبه عنوان بخشی از جامعه برنامه ریزی لازم راانجام دهیم. تمام افراد اعم از سالم و ناتوان می توانند با اتخاذ تدابیر آمادگی قبل ازوقوع حوادث، میزان تاثیرسوانح را کاهش دهند. نتایج حاصله از بررسیهای انجام شده بوسیله سازمان EPI ( سازمان ملی مربوط به آمادگی افرادناتوان قبل ازوقوع حوادث) نشان می دهدکه لازم است افراد ناتوان درمواقع اضطراری اتکای بیشتری به خودداشته باشند.

شما بهترین کسی هستیدکه از وضعیت ناتوانی ونیازهای خود قبل ، هنگام وبعداز یک حادثه آگاهی دارید. نمونه های زیادی ازالگوها و چک لیستها نیز وجوددارندکه می توانندبرای راهنمائی شما مورداستفاده قرارگیرند. درهر صورت برنامه های شما باید با شرایط خاص شما متناسب باشند.

آمادگی

ارزیابی

ابتدا سعی کنید با حوادث وسوانحی که می توانند برروی جامعه شما موثرباشند(طوفان، زلزله، گردباد ،سیل وغیره) آشنائی پیدا کنید .شما می توانید ازطریق بازدید وب سایتهای مربوط به سازمانهای مقابله کننده با موارداضطراری یا مراکزخدمات ایمنی که درمحل زندگی وشهر شما فعال هستند،اطلاعاتی را بدست آورید. اگر رایانه دردسترس ندارید، می توانید از طریق بروشورهائی که سازمانهای ذیربط در اختیار دارند، خیلی ازاطلاعات موردنیاز را کسب نمائید.

تشکیل یک گروه پشتیبانی

می توانید گروهی ازافراد معتمد مانند اعضای خانواده، دوستان، همکاران، مراقبین شخصی تشکیل دهیدتا به هنگام موارداضطراری به شماکمک کنند.باید این گروه راطوری سازماندهی کنیدکه مطمئن شوید در هریک ازموقعیت های مهم (مانندخانه،محل کار ومدرسه و…) حداقل سه نفرراداشته باشید.افرادمذکور باید دربرنامه ریزیهای شما شرکت داشته وبا محدودیتها و توانائی های عملی شما آشنا شوند. یکی از موثرترین عوامل برای گذرازیک حادثه، برقراری ارتباطی مناسب با سایرافراد است.

تخلیه محل

اگرشما احساس می کنیدکه آب و هوا و سایر خطرات بطور مستقیم جان شما راتهدید می کنند،باید منزل یامحل کار خودرا سریعا” ترک کنید. اگر مسئولان دستوربه تخلیه اجباری محل می دهند،بایدفوری اجراگردد. باقی ماندن در یک منطقه خطرناک شمارادرمعرض آسیب قرارخواهدداد.

انتظارنداشته باشیدکه دراوج حالت اضطراری نجات پیداکنید: پاسخگویان نمی توانند ابتدا زندگی خودرا باقراردادن درهاله ای ازابهام درمعرض خطر قرار دهند، یا به خاطرشمادربرابر یک سونامی بایستند.
درصورت داشتن وقت قبل از دستورتخلیه ، پول ومایحتاج خودرا کناربگذارید. به فکر کمی بودجه خود باشید،ولی زندگی شما مهمتراست.

مواردمهمی که باید با کمک گروه پشتیبانی خود به فکر تخلیه محل باشید،ازاین قرارند:

حریق – یکی ازمرگبارترین خطرات

زندگی فراز و نشیب های بسیاری دارد؛ لحظه ای شاد و لحظه ای غمگین، لحظه ای امیدوار و لحظه ای نومید. بارها اتفاق افتاده که فرد بعلت داشتن مشکلات زیاد، از زندگی و داشتن لحظاتی توام با آرامش بی نصیب مانده است. هر انسانی هدفی دارد و برای رسیدن به اهداف متعالی خود در تلاش است. من ، شما، دیگری و کلا” همه ما به نحوی برای داشتن یک زندگی راحت و سرشار از آرامش در تلاش و تکاپو هستیم. در دنیای امروز مشکلات روحی – روانی بسیار حاد و طاقت فرسا شده است، تمامی افراد جوامع مختلف به نحوی درگیر مشکلات روحی- روانی، افسردگی، نومیدی و هرگونه مشکل خاص خود هستند. حال در این بین افرادی نیز هستند که علاوه بر مشکلات روحی، مشکلات جسمی و حرکتی نیز دارند. آری معلولان علاوه بر تمامی مشکلات و حوادث زندگی، مشکلات جسمی را نیز تحمل می کنند. همین نکته مهم ترین مبحث در مورد اعتماد به نفس و تقویت روحیه برای ادامه زندگی است. اگر فرد معلول روحیه زندگی کردن و امید خود را از دست بدهد نمی توان توقع داشت که زندگی سالم و سرشار از آرامشی داشته باشد.

معلولان  دو  دسته هستند: معلولانی  که از ابتدای زندگی به علت مسائل مختلف ژنتیکی و کمبود مواد معدنی و ویتامین ها در بدن مادر دچار معلولیت های مختلفی شده اند. دسته دیگر معلولانی که در طول عمر و زندگی خود بنابر حوادث مختلف، تصادفات، برخی بیماری ها و عوارض گوناگون دچار معلولیت و نقص عضو می شوند. ما شاهدیم که تمامی معلولان طی مدتی از زندگی و عمر خود دچار مشکلات روحی – روانی و افسردگی های خاصی می شوند. اما در این بین لازم است معلولانی که با تمام قواء حس تلاش و حرکت های بسزایی داشته اند را نادیده بگیریم.

حال باید دید در این بین چه کسانی می توانند نقش موثر و مفیدی درتقویت اراده و داشتن روحیه مناسب و حس اعتماد به نفس برای این قشر داشته باشند.

اولین و مهم ترین کسی که می تواند نقش بسیار موثری در این امر داشته باشد خود فرد معلول است که به نوعی مشکل جسمی و حرکتی دارد. اگر فرد معلول خودش را قبول داشته باشد و روحیه مناسب و امید به زندگی را در خود تقویت کند هیچگونه مشکلی نمی تواند مانع پیشرفت و موفقیت او شود.

البته گاهی اوقات مسائل و مشکلات مختلف دست به دست هم داده و در تضعیف روحیه فرد معلول موثر واقع می شوند. بعنوان مثال نگاه های مردم، دید غلط جامعه نسبت به افراد معلول، حس ترحم دیگران، مشکلات زندگی و معضلات رفت و آمد، کمبود امکانات رفاهی و مناسب برای این قشر از جامعه و همه اینگونه مشکلات و عوامل که قسمت عمده ای از زندگی معلولان را شامل می شود موجب کاهش اراده و تضعیف روحیه فرد می شوند

در درجه دوم خانواده فرد معلول می تواند نقش موثری در تقویت اراده و روحیه فرد داشته باشد. اگر خانواده بین فرزند معلول و غیرمعلول خود تفاوت قائل نشود و به دور از هر گونه ترحم و دلسوزی سعی در استقلال فرزند خود داشته باشد می توان امیدوار بود که فرد معلول در زندگی شخصی و آینده خود بسیار قوی و غیر قابل شکست حاضر شود.

دسته دیگر، دوستان و همسالان فرد معلول هستند. طی دوران تحصیلی، دانشگاه، امور شغلی، تفریحی و تمامی مراحل زندگی، همسالان و دوستان افراد معلول می توانند نقش موثری در زندگی آنها داشته باشند.  چه بسیار افرادی که به خاطر داشتن دوست و هم صحبت خوب و مفید، به زندگی امیدوار شده اند و تمامی سختی ها را به جان خریده اند تا پابه پای دوستان خود برای داشتن آینده ای روشن تلاش کنند.

درک متقابل و فرق قائل نشدن میان افراد باعث می شود که فرد معلول همپای دیگران تلاش کند و با تمامی مشکلات اعم از جسمی و روحی و روانی بجنگد، اما آیا همه افراد بدین امر مهم و وظیفه انسانی خود عمل می کنند؟  آیا تمامی افراد جامع سعی می کنند لااقل لحظه ای هم که شده خود را به جای فرد معلول حس کنند؟ آیا سعی می کنند با در نظر گرفتن شرایط خاص این دسته افراد، مشکلات رفت و آمدی و شرایط زندگی آنها را تجسم کنند؟

آیا افراد به این نکته توجه می کنند که خدایی ناکرده شاید روزی چنین حوادث خاصی برای آنها نیز اتفاق افتد؟ آنگاه چه توقعی از افراد دیگر و جامعه ای که در آن زندگی می کنند خواهند داشت؟ آیا افراد جامعه درک می کنند که نقص عضو و معلولیت، محرومیت نیست بلکه محدودیت است.

دسته بعدی مسئولان و مجریان امور هستند. اگر مسئولان و مجریان هر جامعه ای برای حضور معلولان در بین اجتماع مردم تلاش کنند بطور حتم راهکارهای مختلفی نیز برای حل مشکلات به وجود خواهد آمد. اما در این بین تنها سازمان بهزیستی مسئول تمامی اوامر نیست بلکه تک تک افراد جامعه مسئول اجرای امور هستند. از بین بردن مشکلات مختلف معلولان تنها مختص قشر خاص و سازمان خاصی نمی شود. معلولان هم عضوی از اجتماع عظیم مردم هستند و بعلت داشتن شرایط جسمی خاص نیازمند سرویس دهی های خاصی نیز هستند.

داشتن روحیه مناسب، شاد و اراده ای محکم و قوی مستلزم دیدگاه روشن بینانه اجتماع است. وقتی فرد معلولی شروع به تلاش و تکاپو برای ساختن آینده ای روشن برای خود و جامعه می کند، اگر افراد مختلف و خانواده ها و تمامی اقشار جامعه مدام کمبودها و نواقص جسمی او را گوشزد کنند آنگاه دیگر نمی توان امیدوار بود که عاقبت جامعه معلولان به سرانجامی شیرین و دلپذیر برسد.

همه ما به حقیقت افراد معلول و با استعدادی را دیده ایم که درخشیده اند و مقام های بسیار باارزشی برای کشورمان کسب کرده اند. پس در اینکه می توان روی معلولان حساب کرد  شکی نیست. اما در این بین برمی گردیم به اراده و روحیه خود افراد معلول. آیا یک فرد معلول اعم از جسمی و حرکتی می تواند آن قدر به خود و اراده خود ایمان داشته باشد که حتی مشکلات نیز نتواند در تضعیف روحیه اش موثر باشد؟ البته که می تواند، اما رسیدن به این مرحله از اراده نیازمند عزمی راسخ و پشتکاری عظیم است.

معلول اگر خود را قبول کند و به خدای خود ایمان داشته باشد و مطمئن باشد که به همه چیز خواهد رسید پس مشکلات و فراز و نشیب ها نمیتواند مانع رسیدن به اوج قله های خوشبختی و موفقیت شود. اگر از خداوند یاری بخواهیم و عزم خود را جزم کرده و حرکت کنیم همچنین به داشتن آینده ای درخشان امیدوار باشیم دیگر دلیلی برای یاس و نومیدی نخواهد ماند.

در این بین افرادی که بر اثر ضایعات نخاعی ناشی از حوادث و عوامل مختلف دچار معلولیت جسمی و حرکتی شده اند مستلزم شرایط ویژه و رسیدگی های موثرتری هستند. فردی که از ابتدای زندگی سالم بوده و بعد از مدتی در اثر حادثه یا تصادف یا هر گونه معضلی دچار معلولیت میشود. برای وفق دادن روحیه خود باشرایط ایجاد شده نیاز به زمان بیشتری دارد.

قبولاندن شرایط جدید و عادت کردن به معلولیت مورد نظر، برای فردی که دچار آسیب نخاعی شده است بسیار مشکل تر از فردی است که از ابتدای زندگی معلولیت داشته است. این امر نکته بسیار حادی است . روان شناسان و جامعه شناسان نیز برای یافتن راه حل های مناسب در تلاشند. اما باز هم اراده خود فرد مهم ترین و بارزترین نکته اساسی برای قبول کردن و وفق دادن شرایط است.

سرنوشت دست خودماست و خداوند ما را مختار آفریده، اگر بخواهیم میتوانیم با هر نوع شرایطی زندگی کنیم و برای داشتن یک زندگی آرام، شکرگزار پروردگارمان باشیم. همینطور اگر نخواهیم شرایط را قبول کنیم، میتوانیم زندگی را بر خود و اطرافیان تلخ کرده و در انزوا و تنهایی، آینده خود و خانواده مان را تباه کنیم. لذا قبول کنیم که زندگی ادامه دارد و ما نیز عضوی از قشر عظیم اجتماع هستیم و حق زندگی و نفس کشیدن داریم. آنگاه اگر برای رسیدن به نقطه های روشن و فتح آسمان خوشبختی تلاش کنیم، باید مطمئن باشیم که جامعه نیز یاری مان خواهد کرد.

مطمئن باشیم که موفق خواهیم شد زیرا هر لحظه و همه جا خداوند یاریمان می کند. لبخند بزنیم و شاد باشیم که زندگی از آن بندگان است. به امید روزی که همه ما انسان ها اعم از معلولان و غیرمعلولان به اوج قله های خوشبختی و سعادت دنیوی و آخروی برسیم.

اگر فرد معلول خودش را قبول داشته باشد و امید به زندگی را در خود تقویت کند هیچگونه مشکلی نمی تواند مانع پیشرفت و موفقیت او شود.

منبع: روزنامه همشهری

ترومبوآمبولی

واکنش های خودکار غیرطبیعی

استخوان سازی نابجا

تغییر وضعیت ظاهری بدن و اندام ها

اختلال در تنظیم دما

درد و انواع درد

تغییرات خلق و خوی رفتار

توانایی جنسی

که درزیر به تک تک موارد اشاره وتوضیح داده میشود

-------------------------------------------------------------------------------------------

ترمبوآمبولي
يكي از خطراتي كه حيات بيماران ضايعات نخاعي (sci) را به خصوص در دوهفته اول تهديد ميكند مساله ايجاد لخته در وريد هاي اندام تحتاني وشريانهاي ريوي ميباشد.پيشگيري از ايجاد ضايعه فوق همواره هدف اوليه واصلي بوده است,از اينرو آشنايي بيمار , اطرافيان وپرسنل درماني با علائم ابتدايي وهشدار دهنده اين عارضه اهميت به سزايي دارد.

دلايل ايجاد اين ضايعه عمدتا" شامل عوامل مستعد كننده در ايجاد ترومبوز ميباشد اين عوامل عبارتند از:
تغيرات فاكتورهاي انعقادي
ضايعات عروقي
ضايعات همراه ديگرنظير: شكستگي , تغيرات تون عضلاتي , تغيرات تون عضلات صاف جدار عروق , تغيير الاستيسيته (انعطاف پذيري) عروق كه افزايش سن نيز در شدت آن موثر است.

علائم:
معمولا" علائم به صورت تورم مزمن اندامهاي تحتاني به خصوص پا وساق , گرفتگي عضلاني مكرر , خارش , تغيير رنگ پوست ودر برخي موارد آسيب يا زخم پوستي ميباشد.

عواملي كه احتمال ايجاد اين عارضه را افزايش مي دهند:
بي حركتي ممتد
افزايش وزن
هرگونه فشاري كه به بافت نرم وارد شود , اين فشارها شامل فشار ناشي از تخت , بانداژنامناسب و كفش سفت مي باشد.
از دست دادن بيش از حد آب بدن (هيدراتاسيون)
تزريق فراورده هاي خوني

توصيه هاي پيشگيري كننده ودرماني
اقدام براي رفع عوامل خطرزاي ذكر شده در بالا به خصوص انجام صحيح ومداوم
حركات مفاصل فلج وتغيير وضعييت بدن زير نظر توصيه هاي متخصص فيزيوتراپي به صورت روزانه .استفاده از وسايل وتجهيزاتي كه بتواند در ناحيه پا ساق وران فشار متناسب ومتناوب را اعمال كند به نحوي كه عملكرد نرمال عضلات وعروق را به طور مصنوعي ايجاد كند .
استفاده از داروهاي ضد انعقادي.

اقدامات در ماني لازم
الف) اقدامات اوليه :
بيرون آوردن لباسهاي تنگ
كنترل سوند وبررسي هرگونه عاملي كه منجر به عدم جريان ادرار از مثانه شده است.
كمك به تخليه ركتوم و روده با استفاده از نرم كننده ها
ب) اقدامات درماني :
چنانچه علائم واكنشهاي غير طبيعي بعد ازاقدامات اوليه بر طرف نگردد مراجعه فرد به اورژانس ضروريست .
درصورت افزايش فشار سيستوليك از 160 ميلي ليتر جيوه معمولا" نيفيديپين 10 ميلي گرم زير زباني براي بيمار تجويز مي شود. چناچه بعد از 15 دقيقه كاهشي درفشار خون ديده نشود ممكن است دوز نيفيد يپين دوباره تكرار شود.
در صورت دسترس نبودن نيفيد يپين ميتوان از نيتروگليسيرين استفاده كرد.
معاينه كامل بيمار براي يافتن عوامل احتمالي بروز AD نظير شكستگي زخم و لباس تنگ .در صورت بالا بودن فشار حتي بعد از مصرف نيفيد يپين تزريق داخل رگي آپروزولين Apresoline يا جايگزين هاي آن .
كنترل افت فشار خون (hypotention) بعد از مصرف داروها حداقل تا 4 ساعت بعد از درمان .

با سلام و اداب و عرض تسلیت به مناسبت ماه محرم الحرام خدمت جنابعالی     
بدینوسیله از حضرتعالی دعوت می گردد تا در مراسم عزاداری سالار شهیدان امام حسین (ع) حضور به هم رسانید.     
زمان : دهه دوم محرم از تاریخ 15 آذر الی 24 آذر از ساعت 20:15 الی 22:30         
مکان : چهار راه بانک ملی بلوار شهید رجایی مسجد امام حسین (ع)  

مداح شب آخر در تاریخ 24 آذر ماه روز پنج شنبه حاج روح الله بهمنی مداح کشوری از تهران می باشد . التماس دعا

 آقا ماهم پايمان آبله دارداما خارمغيلان نديده ايم!

 آقاماهم علي اصغر زيبايهايمان راقرباني تقديرمان كرده ايم اما مفتخريم به زينبي بودن وحسيني بودنمان.

نمـــــــــی دانی چه لذتی دارد که روی صندلی چرخدار بنشینی

و سراسر وجودت پر از دردهای جسمی و روحی باشد ولی تو

خدا را شـــــــکر بگویی و ذکر "یا حسین" در دلت سر دهی

نمـــــــی دانی چه لذتی دارد که با عصا راه بروی و

انسانهایی که از کنارت عبور میکنند در دلشان آهی بکشند ولی تو

اُمیدوار باشی که آنها با دیدنت ، لحظه ای خدا را شکر بگویند

نمی دانی جه لذتی دارد چشمهای ســَـــرَت نبیند و دیگران باز آهی بکشند

ولی تو با چشم دلت ، قشنگی های دنیا را ببینی و آنها ندانند که تو هم می بینی!!!

نمی دانی چه لذتی دارد وقتی گوشهایت نشنوند و زبانت گنگ باشد و با زبان اشاره

به دیگران بفهمانی که : ای انسانها کمی شکرگزار نعمتهایی که دارید ، باشید !

نمی دانی چه لذتی دارد که روی صندلی چرخدار بنشینی

و برای جابجایی ات ، خانواده و دیگران کمکت کنند

ولی تو در دلت اُمیدوار باشی که :

ای کاش این کمکها به عنوان نقطه ای روشن در نامۀ اعمالشان ثبت شود

و دعا کنی برای عاقبت به خیری شان !

نمی دانی چه لذتی دارد که از برخی لذت ها - مانند راه رفتن - محروم باشی

ولی غم ِ این محرومیت به یادت بیاندازد که جسم - دیر یا زود - رفتنی ست

پس چرا غصۀ لذت های فانی را بخـــــــــوری ؟!

نمی دانی چه لذتی دارد که روی صندلی چرخدار بنشینی و نگاهت به زندگی ؛

نگاهــــــــــــــــی متفاوت باشد

نمی دانی چه لذتی دارد که معلولیت باعث شده است

قدر نعمتهای الهی را بیشــــــــــــتر بدانی

که اگر تو به جای غیرمعلولین بودی

مطمئنا برای هر یک قدمی که برمیداشتی ، خدا را شکر میکردی

هر چند که انسان تا نعمتی را از دست ندهد قدر آن نعمت را نخواهد دانست

ولیکن خدا را شکر که به این نکته دست یافته ای که اگر سختی و محدودیت نبود

قدر عافیت را به این زیبایی درک نمیکردی

و بالاخره نمیدانی چه لذتی دارد که دیگران تصور کنند

 با این حرفها و اُمیدواری ها ، فقط شـــــــــــعار میدهی

ولی تو لبخند بزنی و تنها دلخوشی ات این باشد که

یار و همراه واقعی و همیشگی ات فقط خداست ..

                                                                                  فرزانه حبوط

الف)نحوه ی برخورد با معلولین ذهنی:

پيامبر اعظم(ص) بر گروهي كه جمع شده بودند، گذشت. فرمود: براي چه جمع شده ايد؟ گفتند: اي رسول خدا! اين شخص مجنون شده و افتاده است. براي همين دورش جمع شديم.

پيامبر اعظم(ص) فرمود:
«او مجنون و ديوانه نيست، او مريض و مبتلا است. آيا به شما خبر بدهم كه مجنون واقعي كيست؟ گفتند: آري
فرمود: «مجنون كسي است كه در راه رفتن، خودنمايي و تكبر كند، و هي به طرف راست و چپ نگاه كند، و شانه هاي خود را حركت دهد، از خدا بهشت طلب كند درحالي كه گناه مي كند، از شرش كسي ايمن نيست و به خيرش كسي اميدوار نيست.

1-سفينه البحار، ج1، ص191

توضيحات مرتبط: قرن ها قبل از آن که غربی ها، انسان های خطا کار را بیمار بدانند، قرآن مجید در آیات متعددی، از گناهکاران با عنوان کسانی که در قلب هایشان مرض وجود دارد، یاد کرده است(از جمله در آیه ۱۲۶ سوره توبه، آیه ۱۲ سوره احزاب و آیه ۹ سوره بقره) و معصومین بزرگوار(ع) نیز با همین دیدگاه با هر بدی که از انسان سر می زند، به صورت یک بیماری، برخورد نموده اند. تا جایی که حضرت علی(ع) از رسول اکرم(ص) با عنوان "طبیب دوار بطبه" یعنی پزشکی که برای درمان بیماری های بشر فرستاده شده است، یاد می کند.

غربی هایی که ارائه تئوری "انسان بیمار" به جای "انسان بد" را به خود نسبت می دهند، فراموش کرده اند که خودشان تا همین قرن های اخیر، حتی بیماران روانی خود را نه بیمار، بلکه دیوانه(اسیر دیو) و مجنون(جن زده) به حساب می آوردند و از طریق شلاق زدن و جن گیری و ... قصد نجات آن ها را داشتند و تازه، چند دهه است که نه تنها دیوانه ها، بلکه اشخاص خطا کار را هم بیمار به حساب می آورند.

اسلام، علاوه بر بیمار دانستن گناهکاران(که به آن اشاره شد) اشخاص به ظاهر دیوانه را نیز از قرن ها پیش، بیمار تلقی می کرده است. در خبر است که روزی عده ای از اصحاب، مردی را به پیامبر(ص) نشان دادند و گفتند: او دیوانه است! حضرت محمد(ص) پاسخ فرمودند: به او دیوانه نگویید، او بیمار است. دیوانه کسی است که خدای را نشناسد.

درست به دلیل همین دیدگاه مترقی اسلامی است که در تاریخ طب، نخستین کسی که به معالجه دقیق جسمی در بیماران روانی اقدام کرده است، حکیم ابوعلی سینا، پزشک عالیقدر شیعه است.

ب)نحوه ی برخورد با معلولین جسمی

در سیره ی معصومین علیهم السلام به موارد بسیاری از برخورد آن بزرگواران با افرادی که دچار معلولیتهای جسمي بودند برخورد می کنیم که درس های زیادی برای ما دارد آن بزرگواران هرگز فردی را که در یک ناحیه دچار معلولیت هست یک فرد کاملا ناتوان نمی شمردند و آنان را تشویق می کردند از سایر توانایی هایشان استفاده کنند ضمن اینکه آنان را به استفاده از ابزاری تشویق می کردند که ناتوانی آنان را در یک عضو جبران کند مثلا قرن ها قبل از آنکه فکر استفاده از عصای سفید به ذهن ها برسد پیامبر اکرم (ص) به شخص نابینایی که معلولیت در چشم خود را به عنوان دلیل برای حاضر نشدن در نماز جماعت بیان کرده بودُ با توجه به کوچکی شهرها و کوتاهی مسافتها در آن زمان این گونه راهنمایی کردند:

مردي نابينا به محضر رسول خدا(ص) شرفياب شد. و عرض كرد يا رسول الله ! چشمم نمي بيند و چه بسا شده كه اذان مسجد را مي شنوم ولي كسي را پيدا نمي كنم كه دستم را بگيرد و به مسجد براي نماز جماعت با شما بياورد.

فقال له النبي صلي الله عليه و آله: « شدَّ من منزلك الي المسجد حبلا و احضر الجماعة »

طنابي از منزلت به مسجد ببند و با كمك آن ( به مسجد بيا و ) در جماعت حاضر شو.( لئالي الاخبار، ج۲، ص۲۰۵)

حتي در مواردي كه معلوليت به شكلي بوده كه در يك فعاليت خاص امكان حضور معلولين وجود نداشته  مثل حضور در صحنه ی جهاد وقتی افرادی که دارای معلولیت بودند اعلام آمادگی می کردند پیامبر (ص) آنان را راهنمایی می کردند که خدمت به اسلام در این شکل خاص از وظایف ایشان نیست و می توانند به شکل های دیگری دین خدا را یاری نمایند.

همچنین در بین اصحاب و شاگردان معصومین (ع) افرادی یافت می شوند که دچار معلولیت بودند (مثل ابابصير شاگرد امام محمد باقر عليه السلام ) اما هرگز آن معلولیت آنان را از حضور مفید و موثر در جامعه باز نداشته است.

رفتار كرامت آميز و تشويق ها و راهنمايي هاي معصومين براي جلوگيري از گوشه نشيني و خداي ناكرده بي خاصيت شمردن معلولين و تلاش در جهت به فعليت در آوردن ساير توانايي ها و استعدادهاي ايشان و استفاده از ابزار مناسب براي جبران ضعف در يك معلوليت خاص معلولين براي ما درس بزرگي ست.

برگرفته از وبلاگ احادیث و روایات

کانون توانا تاکستان با تبریک ماه ضیافت قرآن از دوستانی که مایلند در ختم دسته جمعی قرآن در ماه مبارک رمضان شرکت کنند دعوت به عمل می آورد .

برای کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن کانون توانا تماس حاصل فرمائید

۵۲۴۱۳۳۳-۰۲۸۲

خداوند در سوره مباركه مريم آيه ۶۲ چنين مي فرمايد :

لا يسمعون فيها لغوا الا سلاما و لهم رزقهم فيها بكره و عشيا.

خداوند تبارك و تعالي در اين آيه چنين مي فرمايد : كساني كه در بهشت برين جاي دارند، در آنجا سخنان لغو و بيهوده نمي شنوند مگر سلامتي، و خداوند روزي را براي آنان صبح و شام در اختيار مي گذارد.

از اين آيه قرآن چنين نتيجه مي گيريم كه بهترين زمان غذا خوردن صبح و شام مي باشد، به چند دليل:

۱- مدت زمان زيادي حدود چهارده ساعت بين سحر و افطار وجود دارد.
۲- در اين مدت غذاي مصرف شده براحتي هضم و جذب شده و به مصرف سلولها خواهد رسيد.
۳- در اين ماه مبارك نيز غذا را در صبح و شب استفاده مي كنيم.
۴- از يك نوع غذا بيشتر استفاده نكنيم. غذا را خوب بجويم.
۵- از مصرف غذاهاي مصنوعي و تبليغي مانند : باميه و ذولبيا و ماست و غيره خود داري كنيم.
۶- با نعمتهاي خوب پروردگار مانند: عسل، خرما و ساير نعمتهاي ديگر روزه‌ خود را افطار كنيم.
۷- بهتر است كه در سحر از غذاهاي پخته و سرخ كرده استفاده نكنيم.
۸- پسنديده است كه در سحر از غذاهاي خام به علت سبكي معده استفاده كنيم و خوب بجويم.
۹- بلافاصله بعد از اذان صبح بخواب نرويم.
۱۰- هنگام افطار ميتوانيد از غذاهاي پخته به مقدار مناسب استفاده كنيد.
۱۱- همراه غذا و يا بعد از آن از مايعات استفاده نشود.
۱۲- از مصرف آش رشته در اين ماه خود داري شود.
۱۳- به جاي آش رشته از آش جو مخصوص با كشك مرغوب و روغن زيتون و پودرگردو استفاده شود.
۱۴- در اين ماه عزيزان سعي كنند كه از فرهنگ تغذيه قرآني بهره مند شويد.
۱۵- كم خوري و ساده خوري را سر لوحه زندگي خود قرار دهيم تا از مبتلا شدن به خيلي از بيماريها پيشگيري كنيم.
۱۶- پيامبر گرامي اسلام در اين زمينه چنين مي فرمايد : المعده بيت كل داء والحميته راس كل دوا.

در اين ماه مبارك چه بخوريم؟

عموماً در اين ماه مبارك و عزيز دو وعده غذا مصرف مي شود.
۱- سحر
۲- افطار

سحر چه بخوريم؟

همانطور كه قبلاً بيان شد بهتر است كه از غذاهاي خام و نعمتهاي خوب الهي ( غذاهاي قرآني ) كه در افكار و اعمال انسان اثر بسزائي دارد و سر نوشت انسان را عوض مي كند مصرف شود از جمله :

توجه : چون غذاي پخته ميل نمي شود، نوشيدن مايعات بعد از غذاي بيان شده مانعي ندارد.

يكي از مهمتري علت پر خوري در اين ماه مبارك ترس از گرسنگي است و اين چيزي نيست به جز عادت بد رواني!

افطار چه بخوريم؟

فرمول آش جو مخصوص

مواد لازم :

جو پوست كنده ۲ پيمانه – گندم با پوست ۱ پيمانه – بقيه حبوبات ( نخود، انواع لوبيا، عدس، ماش ) از هر كدام نصف پيمانه + يك كيلو سبزي آش + يك عدد پياز متوسط + ۲ قاشق غذا خوري پونه كوهي + سير دو تا سه حبه + ادويه و نمك بمقدار لازم + كشك ۲۵۰ گرم + پودر گردو ۱ قاشق غذا خوري براي هر بشقاب

طرز تهيه :

همه حبوبات را صبح خيس كرده، بعد از ظهر بار بگذاريد، بعد پياز را اضافه كرده تا بمرور بپزد.سپس سبزي را افزوده تا بپزد و در آخر پونه و ننمك را اضافه كرده و به آرامي هم بزنيد تا آش جا بيفتد و لعاب دهد.

طريقه آماده كردن كشك :

كشك را با دو تا سه ليوان آب خيس كرده با يك حبه سير و يك قاشق مربا خوري پونه كوهي يا نعناع خشك افزوده، همه را با هم در مخلوط كن ريخته چند دقيقه اي بمرور مخلوط كنيد.

توجه : در صورت مصرف آش بهتر است بمقدار كم باشد، در غير اين صورت به عنوان يك وعده غذا باشد.

با رعايت مسائل فوق انشا الله از الطاف بيكران الهي بر خوردار شويد. ضميري روشن و قلبي آرام داشته باشيد

سومين جشنواره تشويق دانش آموزان ممتاز در تاكستان كه در دو روز متوالي برگزار مي شد به كار خود خاتمه داد در اين جشنواره كه دانش آموزان ممتاز معلول و 300  نفر از دانش آموزان ممتازكه در طي يك ماه ثبت نام كرده بودند شركت داشتند و به تمامي دانش آموزان معلول و تمامي شركت كنندگان هديه داده شد و به قيد قرعه به تعداد 80 نفر نيز جوايز نفيسي اهدا گرديد.

جشنواره تشويق دانش آموزان ممتاز به همت كانون معلولين توانا تاكستان و با همكاري كانون معلولين توانا قزوين برگزار شد.

شنبم جان  کسب عنوان نخست مسابقات  شطرنج  مدارس در سطح کشور را بهت تبریک عرض می کینم

از طرف تمامی دوستانت در کانون توانا تاکستان

پس شما هم ما را تنها نگذارید

با مراجعه به کانون معلولین توانا در مجتمع ادارات برای ثبت نام خود و یا عزیزان خود اقدام کنید